Obywatel Szuka Prawdy

Są takie chwile, w których spór przestaje dotyczyć bieżącej polityki, a zaczyna dotyczyć samego kręgosłupa wspólnoty. Już nie chodzi wtedy o to, kto wygra następne wybory, kto komu dopiecze na konferencji prasowej i kto lepiej zagra emocją w mediach społecznościowych. Chodzi o coś głębszego: o pamięć, o godność, o prawdę,

Jest w historii Kościoła coś szczególnie bolesnego w tych chwilach, kiedy człowiek wierny Bogu, wierny sumieniu i wierny temu, co uważa za otrzymane z góry, zostaje najpierw wystawiony na pośmiewisko, potem oskarżony, następnie upokorzony publicznym procesem, a na końcu zniszczony w imię rzekomego porządku, rzekomego dobra wspólnego, rzekomej obrony wiary

Są zdania, które nie są zwykłą opinią. Nie są nawet zwykłą prowokacją. Są diagnozą epoki, choć wypowiedzianą bezwstydnie i z pychą. Są jak błysk flesza, który na sekundę oświetla całą scenerię katastrofy i pozwala zobaczyć to, co do tej pory wielu próbowało ukrywać pod miękkim językiem „dialogu”, „wrażliwości”, „towarzyszenia” i

To nie jest już spór o „duszpasterską wrażliwość”. To nie jest kwestia tonu, doboru słów, nieszczęsnego gestu czy przesadnej emocji. To jest sprawa znacznie poważniejsza: sprawa granicy, której Kościół nie ma prawa przekroczyć, nawet jeśli zrobi to w białych rękawiczkach, nawet jeśli opakuje to w słowa o miłości, słuchaniu, przyjęciu,

Niektóre rewolucje przychodzą z hukiem wystrzałów, płonącymi barykadami i tłumami na ulicach. Inne wchodzą do miast bez jednego wystrzału, bez sztandarów i bez armii. Nie niszczą murów, ponieważ wiedzą, że znacznie skuteczniej jest zmienić znaczenie słów zapisanych na murach. Nie burzą świątyń, ponieważ rozumieją, że łatwiej jest zmienić sposób myślenia