SYNOWSKI APEL POLSKICH KATOLIKÓW DO OJCA ŚWIĘTEGO LEONA XIV O PIELGRZYMKĘ DO GIETRZWAŁDU W 150. ROCZNICĘ OBJAWIEŃ NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY

Ojcze Święty!

My, niżej podpisani katolicy z Polski oraz przedstawiciele Polonii żyjącej na wszystkich kontynentach, z synowską ufnością i najgłębszym szacunkiem zwracamy się do Waszej Świątobliwości z gorącą prośbą o przybycie w 2027 roku do naszej Ojczyzny i nawiedzenie sanktuarium Matki Bożej Gietrzwałdzkiej w czasie jubileuszu 150. rocznicy objawień Najświętszej Maryi Panny.

Nie kierujemy tej prośby jedynie w imieniu mieszkańców jednego regionu ani pielgrzymów związanych z jednym sanktuarium. Przedstawiamy ją jako dzieci jednego Kościoła: katolicy żyjący w Polsce oraz Polacy, którzy poza granicami Rzeczypospolitej zachowują wiarę ojców, przekazują ją swoim dzieciom, gromadzą się w polskich parafiach i misjach katolickich, przystępują do sakramentów oraz powierzają swoje rodziny opiece Najświętszej Maryi Panny.

Gdziekolwiek żyjemy, pozostajemy duchowo związani z tą samą chrzcielnicą wiary, z tym samym dziedzictwem Ewangelii i z tym samym Kościołem. Dlatego pragniemy wspólnie zaprosić Następcę Świętego Piotra do Gietrzwałdu – miejsca modlitwy, nawrócenia, pokuty i różańca, w którym Maryja przypomniała swoim dzieciom drogę prowadzącą do Chrystusa.

Objawienia gietrzwałdzkie trwały od 27 czerwca do 16 września 1877 roku. Najświętsza Maryja Panna ukazywała się Justynie Szafryńskiej i Barbarze Samulowskiej, przemawiając do nich po polsku oraz wzywając do gorliwej modlitwy różańcowej, nawrócenia, pokuty, życia sakramentalnego i wytrwałości w wierze. Gietrzwałd pozostaje miejscem jedynych objawień maryjnych na ziemiach polskich oficjalnie uznanych przez władzę kościelną.

Orędzie przekazane w tej niewielkiej warmińskiej miejscowości nie jest pamiątką zamkniętą w przeszłości. Nie straciło swej mocy i nie przestało obowiązywać. Przeciwnie, po półtora wieku brzmi jak wezwanie skierowane również do naszego pokolenia, ponieważ człowiek nadal potrzebuje pojednania z Bogiem, rodziny potrzebują wspólnej modlitwy, dzieci potrzebują świadectwa wiary rodziców, naród potrzebuje odrodzenia moralnego, a Kościół potrzebuje ludzi żyjących łaską sakramentów i wiernie trwających przy Chrystusie.

W Gietrzwałdzie Maryja nie skierowała człowieka ku samej sobie, lecz – jak zawsze – poprowadziła go do swojego Boskiego Syna. Jej orędzie pozostaje żywym przedłużeniem słów wypowiedzianych w Kanie Galilejskiej: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”. W tych słowach zawiera się istota prawdziwej pobożności maryjnej: słuchać Chrystusa, zachowywać Jego przykazania, żyć w stanie łaski uświęcającej i wytrwać przy Jego Kościele.

Ojcze Święty, prosimy, aby Wasza Świątobliwość przybył do Gietrzwałdu jako pielgrzym Maryi, Następca Świętego Piotra i widzialna głowa Kościoła, aby pośród biskupów, kapłanów, osób konsekrowanych i wiernego ludu sprawować Najświętszą Ofiarę oraz powierzyć Matce Bożej Kościół w Polsce, wszystkie polskie rodziny, dzieci i młodzież, ludzi starszych, chorych i cierpiących, a także Polonię rozproszoną po całym świecie.

Polska przechowuje głęboką pamięć papieskich pielgrzymek. Święty Jan Paweł II dziewięciokrotnie przybywał do swojej Ojczyzny, umacniając rodaków w wierze i przypominając, że człowieka, narodu i jego dziejów nie można w pełni zrozumieć bez Chrystusa. Papież Benedykt XVI przybył do Polski w 2006 roku, prowadząc wiernych ku tajemnicy wiary przeżywanej w osobistej więzi z Bogiem. Papież Franciszek nawiedził naszą ziemię w 2016 roku, uczestnicząc w Światowych Dniach Młodzieży i modląc się wraz z młodymi przybyłymi z całego świata.

Pielgrzymki Następców Świętego Piotra nigdy nie były dla nas zwykłymi wizytami. Stawały się narodowymi rekolekcjami, czasem rachunku sumienia, publicznego wyznania wiary i duchowego umocnienia. Głos papieża, rozbrzmiewający pośród wiernych zgromadzonych wokół ołtarza, przypominał, że Kościół jest jedną rodziną zbudowaną na fundamencie Apostołów, a jedność z prawowitymi pasterzami nie jest sprawą drugorzędną, lecz stanowi widzialny znak trwania w jedności Chrystusowego Kościoła.

Dlatego pragniemy, aby również pielgrzymka Waszej Świątobliwości stała się dla Polski czasem łaski, umocnienia wiary i odrodzenia narodu w Chrystusie. Potrzebujemy wspólnej modlitwy biskupów, kapłanów, osób konsekrowanych i wiernych. Potrzebujemy klęknąć razem przed Najświętszym Sakramentem, przystąpić do sakramentu pokuty, uczestniczyć w Najświętszej Ofierze i ponownie oddać nasze rodziny, parafie oraz całe życie Bogu przez ręce Niepokalanej Matki.

Przybycie Ojca Świętego do Gietrzwałdu ukazałoby całemu Kościołowi powszechnemu duchowe znaczenie tego miejsca. Pozwoliłoby również przypomnieć światu, że odpowiedzią na kryzys wiary nie jest osłabianie wymagań Ewangelii, lecz powrót do Chrystusa; że lekarstwem na rozbicie rodzin jest wierność łasce sakramentu małżeństwa; że drogą odrodzenia kapłaństwa jest świętość, ofiara i wierność ołtarzowi; że przyszłość młodego pokolenia zależy od prawdy, modlitwy oraz życia w przyjaźni z Bogiem.

Polonia, choć często oddalona od ziemi ojców o tysiące kilometrów, pozostaje żywą częścią tej samej wspólnoty wiary. W polskich kościołach, kaplicach i domach rozsianych po świecie nadal rozbrzmiewają modlitwy wyniesione z rodzinnego domu. Nadal odmawiany jest różaniec, nadal śpiewane są pieśni maryjne, nadal rodzice uczą dzieci znaku krzyża w języku swoich przodków. Pielgrzymka Ojca Świętego do Gietrzwałdu stałaby się także dla tych ludzi znakiem, że nie są zapomniani i że wraz z katolikami mieszkającymi w Ojczyźnie tworzą jedną duchową rodzinę.

Pragniemy, aby jubileusz 150-lecia objawień nie ograniczył się do zewnętrznych uroczystości, lecz stał się wielkim aktem wiary, wynagrodzenia i zawierzenia. Niech prowadzi do konfesjonałów, do stołu Pańskiego, do adoracji Najświętszego Sakramentu i do odbudowania modlitwy w rodzinach. Niech stanie się czasem pojednania człowieka z Bogiem, odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych oraz świadomego powrotu do życia według Ewangelii.

W ostatnim dniu objawień Matka Boża pozostawiła w Gietrzwałdzie obietnicę, która od półtora wieku niesie wiernym nadzieję: „Nie bójcie się! Ja zawsze będę z wami”.

Ojcze Święty, prosimy, aby w jubileuszowym roku słowa te mogły zabrzmieć ponownie wobec zgromadzonego Kościoła, a obecność Następcy Świętego Piotra pomogła nam przyjąć je z nową wiarą i odpowiedzieć na nie konkretnym nawróceniem życia.

Przybądź, Ojcze Święty, do Polski. Przybądź do Gietrzwałdu jako pielgrzym nadziei i sługa Chrystusowej owczarni. Stań wraz z nami przed Matką Bożą Gietrzwałdzką i pomóż nam odnowić wierność Chrystusowi, Jego Ewangelii, sakramentom oraz świętej wierze katolickiej.

Niech ta pielgrzymka stanie się czasem łaski dla Polski, umocnieniem dla Polonii, pociechą dla cierpiących, wezwaniem dla zagubionych, nadzieją dla młodych, odnowieniem dla rodzin oraz widzialnym świadectwem jedności wiernego ludu ze swoimi pasterzami i Następcą Świętego Piotra.

Powierzając naszą prośbę wstawiennictwu Najświętszej Maryi Panny Gietrzwałdzkiej, zapewniamy Waszą Świątobliwość o naszej modlitwie, synowskim oddaniu i przywiązaniu do Stolicy Apostolskiej.

Z wyrazami najgłębszej czci, prosząc o Apostolskie Błogosławieństwo dla Polski, Polonii oraz wszystkich sygnatariuszy niniejszego apelu, pozostajemy oddanymi dziećmi Kościoła.

Z synowskim oddaniem i czcią Katolicy z Polski oraz przedstawiciele Polonii zamieszkującej wszystkie kontynenty świata

Częstochowa, 8 września 2026 r.